Dorsz Jan († 1641), także Dorsiusz i Dorsch, Dorschius, kaznodzieja polsko-ewangelicki, ur. w Dąbrównie w Prusiech Książęcych. Był konrektorem w Działdowie, później kaznodzieją w Pacółtowie niedaleko Dąbrówna, następnie od r. 1625 kaznodzieją w Starym Polu na Żuławach Malborskich. Stamtąd go powołano w r. 1632 dla znajomości języka polskiego na kaznodzieję polskiego do zboru św. Anny w Gdańsku. Zmarł 17 XII 1641.
Z drukowanych jego kazań zachowały się dwa niemieckie z l. 1626 i 1635 oraz jedno polskie, wygłoszone 22 XII 1634 w kościele św. Trójcy w Gdańsku z okazji zwycięstwa króla Władysława IV pod Smoleńskiem nad Moskwą, a tym samym nad zaprzyjaźnioną z nią Turcją. Kazanie to nosi tytuł: Triumf albo chrześcijańskie dziękczynienie za przesławną victorią, ktorą Nawyższy Bog Najaśniejszemu i Niezwyciężonemu Panu a Panu Władysławowi IV etc. nad wielkim cesarzem tureckim i głownym wielebnego Krześcijaństwa nieprzyjacielem J. K. M. użyczyć raczył. Za postanowieniem J. M. P. P. senatorow we wszystkich kościołach Gdańskich odprawowany, a osobliwie w kościele S. Trojcy XIX po S. Trojcy przez X. Jana Dorsiusza kaznodzieje Augustiańskiej Confessiej u S. Anny drukowany przez Jerzego Retha Roku 1634.
Praetorius E., Das evangelische Dantzig, rkp.786 w B. Miejskiej w Gdańsku, s. 401; Pniewski Wł., Straż Gdańska, r. VI 1937, nr 25 z 15 XII, s. 5–7.
Władysław Pniewski